Her bozuğu tamir ederdi.
Hangi vidayı gevşetince ne susar, bilirdi.
Bir kere sevdi.
Sevmek sökmeye gelmedi;
içine bakmak için kırmak gerekiyordu,
kırınca bakacak bir şey kalmıyordu.
Aletleri hâlâ duruyor.
Kırk yıl "seni seviyorum" dedim.
Kaçında doğruydu, saymadım.
Saymadığım için değil —
sayarsam bir tanesi bile çıkmayacak diye.
Yalanın iyisi budur:
kendine bile fatura kesmez.
Köpek yalan söylemez derler.
Doğru, söylemez.
Onu sevmek bu yüzden kolaydır.
İnsanı sevmek başka:
orada bir hile daima vardır,
ve sen ona rağmen kalırsan sevmiş olursun.
Çoğu kalmaz.
Bir yanıt yazın