Beni bilen biri vardı, bildiğini sandım — Sandığım kadar yakındı, yakın sandığım kadar uzaklaştı. Bir mum sönmez böyle; bir mum söndürülür. Ve söndüren el soğuktur, çünkü ısınmıştır artık başka yerden. Bu odadaki kelimelerin derinliklerine yolculuk etmek sadece Kütüphane Sakinleri’ne özeldir. Yazının devamını okumak için lütfen giriş yapın veya ücretsiz üye olun.
Kayıp, herkesin görebildiği yaradır. Ardından ağlanır, arkasından konuşulur, bir taşa kazınır. Gürültülüdür; gelişini duyurur, gidişini haykırır. İnsan kaybını görür, tanır, bir köşeye koyar. Oysa onu asıl değiştiren, bu gürültünün değil, altında kalan sessizliğin işidir.